Volgens Kees van Oosten
Raadsman en milieuactivist
In VN van 7 april 2007
Opgetekend door Tomas Vanheste
Na jaren van gesteggel begint Utrecht nu aan de grootse
plannen om het stationsgebied op de schop te nemen.
Maar niet als het aan Kees van Oosten ligt. De luis in de pels
van de gemeente trekt ten strijde tegen de manier waarop
lokale bestuurders de bevolking buitenspel proberen te
zetten. ‘De Jaarbeurs wordt op een verschrikkelijke manier
verwend.’
\u2018Niemand in Utrecht heeft om een verdubbeling van winkelcentrum Hoog Catharijne gevraagd. Het
wordt groter dan het hele winkelgebied in de oude binnenstad. Fataai voor de middenstand daar. Er is
geen burger die heeft gezegd: wanneer komt er nu eens een nieuw muziekpaleis van honderd miljoen
euro? Iedereen is tevreden met Vredenburg. Hartstikke knus en gezellig. Niemand van de bevolking
heeft de Jaarbeurs verzocht een Las Vegas aan de westkant van het station te ontwikkelen, met een
nieuw casino en een mega bioscoop. Alles bij elkaar kosten al die rare plannen voor het
stationsgebied ruim drie miljard.
Zeker we hebben in 2002 mogen stemmen over de toekomst van het stationsgebied. Maar het
referendum was een keuze tussen de pest en de cholera. Je kon kiezen tussen een stenig,
grootstedelijk en een zogenaamd groen en ruim opgezet plan. Nee zeggen tegen beide mocht niet.
Het was een vorm van schijninspraak. Het stadsbestuur durft de plannen niet in concrete onderdelen
aan de bevolking voor te leggen: wel of geen muziekpaleis, wel of geen verdubbeling van
Hoog Catharijne.Ze weten dat de voorstellen dan \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n worden afgeschoten. De rechter heeft
vorige week de velvergunning voor de vierentwintig bomen op het Vredenburgplein vernietigd. Dat is
een geweldige overwinning. In het vonnis staat dat het niet voldoende zeker is dat het bouwplan wordt
gerealiseerd. Daar heeft de rechter gelijk in, want wij gaan het tegenhouden. Er komt geen nieuw
winkelgebouw op het Vredenburgplein. Geen megabioscoop. Geen casino en geen nieuw
muziekpaleis. Ze kunnen het vergeten, want al die plannen leiden tot nog grotere overschrijdingen van
de Europese luchtkwaliteitsnormen dan nu al het geval is. Lokale bestuurders pogen welbewust de
bevolking buitenspel te zetten. Ze scheppen eerst zoveel voldongen feiten dat je als burger pas
rechtsmiddelen kunt Inzetten als het kalf al is verdronken. Dat hebben ze hier dus gedaan door van
een bestemmingsplan af te zien. Ze voorzagen dat burgers zich dan met succes op het besluit
Luchtkwaliteit konden beroepen en dachten: we gaan gewoon eerst overeenkomsten sluiten met
de Jaarbeurs en met Corio, de investeringsmaatschappij die Hoog Catharijne in handen heeft. Dan
kunnen we naderhand zeggen dat er geen weg terug is, omdat we anders een miljoenen claim krijgen.
Dat argument gebruiken ze nu om de bomen al te kappen terwijl de bouwvergunning nog niet rond is:
We hebben met Corio een contract dat we dit najaar de grond bouwrijp opleveren. Er wordt altijd
gezegd dat het stadsbestuur in de tang zit van de grote marktspelers. Om de opknapbeurt van Hoog
Catharijne te financieren, zou de gemeente niet anders kunnen dan flinke concessies doen aan de
Jaarbeurs en Corio. Maar de gemeente heeft best machtsmiddelen. Tegen Corio kunnen ze zeggen:
je krijgt er geen vierkante meter winkeloppervlakken bij .Want dat is slecht voor de winkels in de
binnenstad. Ze doen het omgekeerde: er is met Corio afgesproken dat ze ook nog eens een enorm
winkelcentrum mogen ontwikkelen op de overkapping van de A2. Planologisch gezien een blunder,
omdat het niet in het centrum van nieuwbouwwijk Leidsche Rijn ligt en dus het autoverkeer stimuleert.
Deze gemeente helpt Corio aan een enorme monopolypositie. Waarom in godsnaam? Grote marktpartijen
als Corio en de Jaarbeurs hebben hier gewoon vrij spel. De Jaarbeurs wordt op een verschrikkelijke
manier verwend. Ze hebben destijds bijna tachtigduizend vierkante meter gekregen voor alles bij
elkaar honderd gulden erfpacht per jaar. Nu is de gemeente bezig met de uitwisseling van gronden metഊde Jaarbeurs. Dat biedt de gelegenheid schoon schip te maken en uit te gaan van marktconforme
erfpachtprijzen. Maar ook de nieuwe tarieven zijn buitensporig gunstig. Die dealtjes worden allemaal
gesloten in schimmige gesprekken achter gesloten deuren . De wijze waarop de Jaarbeurs begunstigd is,
wekt bij mij het vermoeden dat hier dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Er staat geen enkel
maatschappelijk belang tegenover. De werkgelegenheid van de Jaarbeurs is zeer bescheiden. De
Utrechtse middenstand heeft er geen bal aan. De beursbezoekers komen er met de auto en gaan er meteen
weer weg. Aan alle wegverbredingen op de aanvoerroutes betaalt de Jaarbeurs geen cent mee. Wij krijgen
wel de extra luchtverontreiniging. Als juridisch adviseur van verschillende actiegroepen bestrijd ik dit soort
dwaasheld . Verder doe ik met mijn Bureau Rechtsbescherming veel werk voor mensen die geen
rechtsbijstand kunnen betalen. Ik ben nu druk bezig met het koffiehuis op Kanaleneiland . Kroegen mogen
in Utrecht zo lang ze willen openblijven. Maar dit koffiehuis moet om elf uur ‘s avonds dicht om geen andere
reden dan dat er alleen allochtone mannen komen. En als allochtone mannen zich bij de voordeur
ophouden, zou dat intimiderend zijn voor passanten .Dat staat met zoveel woorden in het besluit van de
gemeente. Je moet je toch helemaal kapot schamen als je dat op papier durft te zetten? Het interesseert
me geen biet dat burgemeester Brouwer ziedend is dat ik haar van discriminatie heb beschuldigd. Dat is
geen scheldwoord, maar een Juridische kwalificatie. Want het is gewoon in strijd met artikel I van de
grondwet. Dat de Raad van State daar niet hard mee afrekent, is ongelooflijk bedenkelijk. Dat vind ik van
wel meer arresten, met name op het gebied van vreemdelingenrecht Dat Is de reden waarom de Raad van
State door het Europese Hof van Justitie al verschillende keren is afgeserveerd. Nederland hoort wat
mensenrechten betreft niet meer bij de beschaafde landen in Europa. Met deze zaak ga ik ook naar het
Europese Hof .en Nederland gaat verliezen. Ik heb een tijd wetenschapsfilosofie gegeven op Nijenrode.
Daar werd ik diep ongelukkig. Want het interesseerde de studenten niet. In het werk dat ik nu doe, kan ik
alles kwijt wat ik belangrijk vind. In de jaren zeventig was ik actief in Nieuw links. Verschillende bekenden uit
die tijd zijn nu commissaris van de Koningin of burgemeester en rijden met hun dienstauto naar allerlei
klussen. Ik heb gekozen voor een andere loopbaan, en voel mij gelukkig omdat ik het Idee heb dat ik
dichter bij mijn idealen ben gebleven. Een aantal raadsleden, met name van de Partij van de Arbeid, kan
mijn bloed wel drinken . Dat doet me pijn. Ik heb in de PvdA-partijraad gezeten en Joop den Uyl nog
meegemaakt. Dat was voor mij een coryfee. In die tijd wilden we zorgen voor spreiding van kennis, macht
en inkomen. Daar is niets van terecht gekomen. De PvdA van nu heeft die idealen verschrikkelijk
verloochend. Met name in de steden is het een regentenpartij van hoogopgeleiden geworden die dikke
vriendjes zijn met ambtenaren en de grote marktpartijen. Tienduizend naoorlogse sociale huurwoningen
slopen, omdat ze plaats moeten maken voor koopwoningen. Dat is het beleid van de PvdA in Utrecht. Elke
keer als ik het daarover heb, grijpt me dat weer aan,omdat ik me afvraag hoe het mogelijk is dat de partij zo
aan de verkeerde kant staat en er zo’n klerezooi van maakt. Waar die oude socialisten voor stonden \u2013 Joop
den Uyl en Jan Schaefer – daar probeer ik mij hard voor te maken. Dat verklaart waarom ik denk: ik ga deze
strijd niet opgeven.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Volgens Kees van OostenRaadsman en milieuactivistIn VN van 7 april 2007Opgetekend door Tomas VanhesteNa jaren van gesteggel begint Utrecht nu aan de grootseplannen om het stationsgebied op de schop te nemen.Maar niet als het aan Kees van Oosten ligt. De luis in de pelsvan de gemeente trekt ten strijde tegen de manier waaroplokale bestuurders de […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_s2mail":"","footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-109","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/109","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=109"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/109\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=109"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=109"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/rembrandtpark.org\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=109"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}